Masa solna - teoria
| Kilka przepisów i rad jak z powodzeniem lepić z masy solnej. |
Robienie figurek z masy solnej ma już bardzo długa tradycję, robili to już starożytni Egipcjanie, Rzymianie i Grecy. Obecnie jest to świetny i łatwy sposób na wykonanie pięknych ozdób do domu i wspaniała zabawa dla dzieci.
Podstawowymi składnikami masy solnej jest mąka, sól - w równej ilości i woda - tyle żeby "ciasto" było o konsystencji nadającej się do wałkowania.
Jednak przepisy są nieco zróżnicowane w zależności od tego co chcemy modelować z masy. Poniżej kilka przepisów:
Przepis I
- 200g mąki
- 200g soli
- 125 ml wody
Makę wymieszaj z solą i dodawaj wodę (tyle aby masa była plastyczna ale nie zbyt rzadka), wyrabiaj 5-10 minut.
Przepis II
- 200g mąki
- 200g soli
- 100g mąki ziemniaczanej
- 150 ml wody
Przepis III
- 200g mąki
- 200g soli
- 2 łyżki kleju do tapet
- 125 ml wody
Przepis IV
- 200g mąki
- 400g soli
- 2 łyżki kleju do tapet
- 125 ml wody
Kilka cennych rad:
- ilość dodawanej wody jest zależna od gatunku mąki; jeżeli ilość dodawanej wody musi być większa dwukrotnie niż w przepisie oznacza to że nie nadaje się ona do wyrobu masy
- jeśli masa wymaga więcej wody oznacza to że podczas pieczenia modele mogą pękać
- klej do tapet przed dodaniem do masy lepiej jest wcześniej rozrobić oddzielnie
- podczas wykonywania modeli resztę masy należy przechowywać pod przykryciem aby zabezpieczyć ja przed wysychaniem
- nie zużytą część masy należy przechowywać w szczelnie zamkniętym pojemniku i w chłodnym miejscu; zachowuje świeżość przez kilka dni
- poszczególne elementy podczas łączenia ze sobą należy lekko zwilżyć w miejscu łączenia
- podsuszone elementy można połączyć używając rozcieńczonej masy solnej
- do wypełnienie grubych elementów najlepiej jest użyć zmiętej folii aluminiowej
- masę solną można podczas ugniatania zabarwić na dowolny kolor dodając pigmentu lub naturalnych barwników
- masę można również zabarwić uzywając naturalnych produktów takich jak: kakao, cynamon, kurkuma, papryka
- podczas wykonywania modeli można używać przeróżnych narzędzi do ozdabiania (nożyczki, patyczki, grzebień, nożyki, wyciskacz do czosnku – znakomity do wyrobu włosów)
- powierzchnie modelu można pokryć czymś w rodzaju „kruszonki" tak jak w pieczeniu ciast, można też nadać fakturę odciskają na powierzchni np. koronkę lub po wysuszeniu posmarować klejem i posypać piaskiem, kaszą itp
- do usztywnienia wysokich modeli można robić podpórki (z tektury, drutu, deseczek)
- wysuszone modele można pomalować farbami (akrylowe, tempery itp.) i polakierować bezbarwnym lakierem
- nie należy wyrzucać resztek wysuszonego ciasta ponieważ mogą się one przydać do wykonania spoiwa używanego w celu naprawy uszkodzonego modelu; w tym celu okruchy należy utłuc np. w moździerzu na proszek i dodać wody tyle aby powstała rzadka masa; otrzymana masą można łatwo posklejać uszkodzeni
- suszenie na powietrzu jest bezpieczne dla modeli ale niestety trwa bardzo długo
- w piecyku gazowym suszenie powinno się odbywać w bardzo niskiej temperaturze (początkowo 50-70 stopni C), najlepiej przy lekko uchylonych drzwiczkach (gaz charakteryzuje się wysokim stopniem wilgotności)
- można suszyć modele w piecach elektrycznych (zalecana temperatura około 75 stopni C)
- kuchenka mikrofalowa nie nadaje się do suszenia modeli
- lepiej kłaść modele na srebrną blachę, czarne bardziej się nagrzewają i w tym przypadku należy bardziej obniżyć temperaturę
- na koniec suszenia można model przyrumienić co daje ciekawy efekt, w tym celu należy podwyższyć temperaturę do około 200 stopni C i pilnować aby modele nie przypaliły się; części modelu, które powinny pozostać białe należy przed podwyższeniem temperatury przykryć folią aluminiową
- czym wolniej będzie się tworzyła skorupka na modelu tym mniejsze prawdopodobieństwo popękania
żródło: "Masa solna" Isolde Kiskalt
Autor:

